[pagevisual]

Betovering

Door: Gijsbert Buijs

Soms gebeurt het. Je komt iemand tegen waar je enthousiast over bent. Iemand die precies verwoordt wat jij allang voelt, maar waar je nog geen taal voor hebt. Je voelt je begrepen, verbonden, geïnspireerd. Soms gebeurt het.

Zo kwam ik dertig jaar geleden prof. Jacques Allegro tegen. Hij kon meeslepend vertellen over processen in organisaties, tussen groepen, wisselende coalities, losjes gekoppelde systemen, garbage can besluitvorming, imiteer gedrag, machtsuitoefening, leiderschap, meervoudigheid, cognitieve dissonantie reductie, institutionalisering, kortom alles wat de Sociale Psychologie tot zo’n fascinerend terrein maakt. Ik werd levenslang verknocht aan dat vakgebied, alle Diederik Stapels ten spijt.

Vorige week kwam ik op een congres waar ik in de verte een oudere man zag zitten. Ik herkende hem vaag en meende bij hem ook zoiets te bespeuren. Toen hij z’n verhaal begon wist ik het meteen: dit is Jacques!

Hij sprak over community vorming onder . Hoe ouderen in zijn stadsdeel zelf regie nemen over hoe hun oude dag eruit ziet. Hoe ze sociale verbanden creëren en daarmee een betekenisvolle rol op zich nemen. Hoe ze de strijd aanbinden met eenzaamheid, vervreemding en zinloosheid waar zoveel ouderen in de anonieme stad last van hebben. Hoe ze beseffen dat er geen jonge generatie klaar staat om hen te verzorgen, hoe de solidariteit tussen de generaties afneemt en het draagvlak voor de AWBZ in elkaar schrompelt.

Maar hij sprak vooral over de kracht van zelforganisatie en het zoeken naar nieuwe wegen die anticiperen op wat er morgen nodig is. Jacques op z’n best! Vele instituties in de zaal reageerden wat bezorgd. Deze ontwikkeling zou zich toch niet buiten hen om voltrekken? Er was toch nog wel behoefte aan professionele zorg? Konden ze misschien ‘helpen’? De oude professor lachte vriendelijk, zoals altijd als z’n gehoor het nog niet helemaal begrepen had. Hij wilde het best nog een keer uitleggen.

Ik genoot van het schouwspel. De vernieuwing die zich buiten bestaande instituties om ontwikkelt en diezelfde instituties tot transformatie dwingt. Zal het zo gaan?

Boer & Croon en Sioo organiseren de opleiding . We denken dat het hard nodig is. Bovenstaande ontwikkeling is in volle gang, maar is er slechts één van de vele waar organisaties in de langdurige zorg mee te maken hebben. We gaan op zoek naar de vitaliserende kracht van dit type bewegingen en werken aan nieuwe businessmodellen. We zullen veel inspirerende voorbeelden zien, maar gaan ook op zoek naar de manier waarop we onze eigen onzekerheid over vernieuwingen constructief in het proces inbrengen.

Jacques staat voor mij nog altijd een beetje boven de wet. De wet van traagheid van verandering, van taaiheid van besluitvorming, van marginaliteit van innovatie, van het eeuwige budgettekort. Ik merkte dat ik mezelf toestond om tijdens z’n betoog weer langzaam betoverd te worden, zin kreeg om mee te bouwen aan de kracht van het verhaal. Soms gebeurt het.

Tags: , ,

Dit bericht is geplaatst op maandag 28 november 2011 om 14:24 onder Algemeen, Zorg. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie