[pagevisual]

De Veranderversneller zet aan het denken

Gastblog door: Kilian Bennebroek Gravenhorst, docent van workshop Effectief Veranderen

De Veranderversneller gaat lekker snelHalf maart presenteerde ik De Veranderversneller tijdens het seminar Veranderdynamiek. Met het verhaal over m’n nieuwe boek wilde ik de zaal aan het denken zetten. Dat lukte uitstekend, zoals ik in een eerder blog beschreef. De zaal bestond toen uit een gemengd gezelschap uit allerlei organisaties, waarvan de meerderheid zelf leiding geeft aan een verandering of daar vanuit een interne rol direct bij betrokken is. Eind maart presenteerde ik het boek bij Sioo, aan collega-adviseurs. Een andere en veel kritischer doelgroep. Interessant dus om te kijken wat hen aan het denken zet. En om te kijken hoe zij reageren op de stelling dat de eigen ambitie van veranderaars de grootste vijand is van een goed veranderverhaal.

Sioo is een bijzondere plek voor leiders en adviseurs die zich (verder) willen ontwikkelen in een van de belangrijkste maar zeker niet de best ontwikkelde competentie van veranderaars noem. We hebben veranderaars die goed kunnen kijken naar stippen op de horizon of die juist uitblinken in het verbinden van mensen, aan zichzelf of aan elkaar. Ook die competenties zijn van waarde. Veranderkundig redeneren heb je nodig om de échte veranderopgave in beeld te krijgen. En dat is essentieel als je een oprechte veranderwens ook werkelijk wilt realiseren in een organisatie.

Tijdens een goed bezochte Face-to-Face vrijdag presenteerde ik m’n boek aan senior adviseurs en Sioo docenten (presentatie De Veranderversneller). Allemaal stevige collega’s die het vak uitstekend verstaan, daar veel op reflecteren en er ook zelf over publiceren. Het hol van de leeuw dus, voor een verhaal over een van de essenties van . Heeft daar dan nog wat toe te voegen? Opnieuw stelde ik de vraag welk onderdeel uit mijn verhaal het meest aan het denken zet. Er zijn duidelijke overeenkomsten met m’n vorige blog, dus ja, het verhaal over m’n boek voegt wat toe. Voor hier is vooral interessant dat de reacties mij ook weer aan het denken zetten. Namelijk over:

  • De paradox dat de ambitie om snel kwaliteit en resultaat te bereiken juist voor vertraging zorgt. Dat is niet alleen een leuk doordenkertje, maar het roept ook om een oplossing. Die is te vinden in de kracht van vertragende vragen in combinatie met de skills die je als veranderaar nodig hebt om hier in de praktijk mee te werken. Hoe ga je om met een praktijk die juist steeds meer tempo eist (is dat zo?) als je weet dat dit tempo juist het tegenovergestelde bewerkstelligt van wat je wilt (nog verder van huis dan aan het begin tot zelfs helemaal de verkeerde richting). En wat is er te leren van de ‘slow’ bewegingen die juist teruggaan naar kwaliteit, betekenis en de echte bedoeling? (goeie!!)
  • Verder zoeken naar beelden, plaatjes, metaforen, ervaringen. En dus verhalen om het over versnellen en vertragen te hebben. Geweldige gedachte, ga ik mee aan de slag. Sluit ook aan bij andere opmerkingen die op zoek gaan naar de verbinding tussen het maken van een veranderverhaal (door te redeneren) en het vertellen ervan (inzichten uit storytelling). Die trek ik nu opzettelijk en nadrukkelijk uit elkaar. Ik presenteer het als verschillende activiteiten waar je volgtijdelijk mee aan de slag kan. Ieder levert eigen leeropbrengst. Je kunt ze ook samen voegen, bijvoorbeeld door samen te redeneren (adviseur en opdrachtgever of als groep in organisatie) en al redenerend gelijk mee te nemen welke onderdelen en ervaringen interessant zijn voor het vertellen van je verhaal. Pittig kluifje om over na te denken. Vooral ook omdat mijn eigen leerervaringen op dit moment in het vertellen zitten.
  • In de verandering al op zoek gaan naar beginnetjes van wat je straks wilt. Voor mij volkomen vanzelfsprekend, ook omdat het redeneren daarbij zo behulpzaam is. Tegelijkertijd constateer ik dat veel veranderaars dat te weinig doen en dat problematiseer ik. Terwijl ik tegelijkertijd de waarde ervan probeer over te dragen. Mooie gedachten is om dan het niet-neutrale woord ‘puzzelen’ (vind ik erg leuk, maar lang niet iedereen) te verruilen voor ‘spelen’ (gebruik ik nu als term voor gevorderden) of zelfs door ‘gamen’ (inclusief bijbehorende metaforische kracht, beelden en taal, je kunt naar andere levels, het is uitdagend, de nieuwe generatie is ermee opgegroeid, doet het samen, etc).
  • En ten slotte mooie gedachten over aandacht, discipline en uithoudingsvermogen. Als belangrijke kwaliteiten om goed te kunnen redeneren en natuurlijk vanwege de mooie parallellen met wat het realiseren van verandering vraagt. Ook weer een mooie parallel met het motto van Marli Huijer, onze nieuwe Denker des Vaderlands, die zegt dat filosofie het leven moeilijker moet maken. Want moeilijk is leuk. En waardevol in deze complexe tijd van onverenigbare waarden en onoplosbare vraagstukken. Een mooie oplossing voor mijn ervaring dat veranderen ingewikkeld is en moeite kost, terwijl we steeds meer gewend raken aan de hapklare brokjes en vereenvoudigende oneliners op onze (media)bordjes.

 

Dank aan alle aanwezigen voor deze mooie middag. We spraken na m’n inleiding nog door in drie groepen. Stuk voor stuk prachtige professionele gesprekken, vol ideeën voor verdere ontwikkeling en verdieping van m’n verhaal. Helemaal Sioo.

Presentatie De Veranderversneller.

 

Tags: , ,

Dit bericht is geplaatst op donderdag 16 april 2015 om 16:41 onder Algemeen, Gastblog. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie