[pagevisual]

Een koffer vol werkvormen voor Stadsdeel Zuidoost Amsterdam

Door: Annet Weitering

Als ontwerper en begeleider van leer- ontwikkelingstrajecten probeer ik altijd passende te vinden bij de context, het onderwerp en de actoren. Je kunt in mijn ogen alleen passende vormen kiezen als er wat te kiezen valt. Al jaren verzamel ik dan ook en is mijn “koffer” inmiddels flink gevuld. Gevuld met die ik zelf heb ervaren in eigen leertrajecten, die ik heb gegeven en die ik heb gevonden in boeken die ervoor geschreven zijn zoals het 100 werkvormenboek of in boeken die voor andere situaties bestemd zijn zoals 100 bewegingsspelen voor kinderen. Toch doe ik op de meest onverwacht momenten weer nieuwe inspiratie op. Zoals bijvoorbeeld eind januari jongstleden.

Ik woonde de one-minute-presentation bij van mijn zoon en zijn klasgenoten. Als afsluiting van hun vak Toekomst voor Talent hield iedereen een kort verhaal over wie je bent waar je goed in bent wat je ambities zijn. Ook gaven ze met elkaar een presentatie over hun gezamenlijke project. Om er een officieel tintje aan te geven, hen de mate van serieusheid te laten voelen en een helpende hand toe te steken, was er in elke klas een 3 koppige jury aanwezig. Ik vond het een mooi concept, waar sommige juryleden totaal geen aansluiting hadden met de leerlingen en anderen het geweldig deden.

Afgelopen april moest ik nadenken hoe we de afsluiting zouden doen voor het leertraject voor adviseurs in het . Het jaar daarvoor hadden we op een intervisieachtige manier slotgesprekken in kleine groepen en plenaire presentaties over de projecten. Vooral de plenaire presentaties waren erg vrijblijvend en oppervlakkig. Ik wilde wat verdieping door meer druk op de deelnemers te leggen zodat zij serieus de reflectie op het leertraject zouden doen. Toen schoot mij de jury te binnen die ik bij mijn zoon had gezien. Ik dacht daarop door en bedacht het volgende: in kleine groepen individuele optredens voor een 3-koppige jury. De jury zou moeten bestaan uit een MT lid, een deelnemer uit het traject van vorige jaar en iemand van buiten. Ik overlegde met mijn collega’s en het leek hen een mooi idee.

Het werd uiteindelijk een prachtige ochtend. De jury instrueerde ik als volgt: het doel is dat iedereen kan laten zien dat ze hebben gereflecteerd op hun leerproces, dat ze voorbeelden kunnen noemen van experimenten en welke stappen ze hebben gemaakt. Het is dus geen X-factor waar Gordon als hij zin heeft de mensen de grond inboort, maar door vragen te stellen en hen nog meer te laten vertellen. De deelnemers waren geweldig voorbereid, probeerden vormen uit die ze nog nooit hadden gedaan of kozen een vorm die helemaal congruent was met hun persoon. Er was flink wat spanning, maar het ging geweldig. Mooie presentaties en treffende vragen van de jury. Uiteindelijk heeft iedereen deze laatste taak goed volbracht en konden we aan iedereen ook de certificaten uitdelen. Weer een werkvorm in mijn koffer. Wat zal ik volgende jaar bedenken, waar doe ik dan weer inspiratie op?

Tags: ,

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 20 juli 2010 om 12:45 onder Algemeen. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te posten.