[pagevisual]

Gewoon cash geld geven

Door: Annet Weitering

Afgelopen zomer gingen mijn gezin en ik samen met twee andere gezinnen naar Oeganda. Als je vertelt dat je daar was dan vragen de meeste mensen zich af waarom.

Oeganda is het meest groene land van Afrika en de landschappen zijn enorm afwisselend en prachtig. Ondanks dat het land ontzettend mooi en vruchtbaar is, kent het een enorme armoede. 40% van de bevolking leeft onder de armoedegrens en er is veel corruptie. Als toerist lukt het niet om daardoorheen te kijken.

Terwijl wij een geweldige reis maakten, dacht ik vaak: dit moet toch anders en beter kunnen, maar wat is wijsheid?

 

Ongemerkt kijk je vanuit je eigen westerse efficiency blik naar de uitdagingen om je heen. Maar hoe langer je in een land verkeert, des te meer gevoel krijg je voor de positie van de Oegandezen zelf. Ondanks een zo op het oog vaak niet efficiënte aanpak, zijn de Oegandezen trots op hun land en hebben ze wensen en ambities. Ik noem er een paar:

Allereerst moeten de wegen verbeterd worden. Zonder goede wegen kun je niet meer produceren omdat je niet goed kunt transporteren. 82% van de inkomsten komt uit de agrarische sector. Als de wegen niet beter worden kan het toerisme niet groeien en wordt de afhankelijkheid van de agrarische sector niet minder. Als de wegen niet verbeteren dan blijft de kapitaalvernietiging bij de vervoersmiddelen bestaan. Busjes en auto’s schudden gewoonweg uit elkaar.

 

Wat je kan doen als vakantieganger? Een ingewikkeld vraagstuk waar de meningen over verdeeld zijn. Inmiddels weten we dat ze het zelf moeten leren in plaats van dat we het voor ze doen, maar met welke hulp kan je voor versnelling zorgen (dat doen we toch als organisatieveranderaars ook?)

Koop alles direct bij de ‘locals’, bij fruitstalletjes langs de weg, op marktjes of in winkels met Oegandese eigenaren. Laat  je rugzak dragen tijdens een lange wandeling. Ik heb een aantal keren overwogen onze gids (een alleenstaande moeder met twee dochters) wat extra geld te geven. Ik zag daar bij nader inzien toch vanaf.

 

Moet je nu wel of niet lokale initiatieven of individuen steunen en zo ja, hoe dan? Kun je meubilair voor de schooltjes geven of is dat broodroof voor de lokale timmerman? Kun je boeken sturen omdat er helemaal geen materiaal is of moet het systeem veranderen en moet de overheid er zelf voor zorgen? Dambisa Moyo, een Afrikaanse Econome, zette de wereld op zijn kop met haar opvatting dat je moet stoppen met hulp verlenen. (Zie  http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2009-2010/heilige-huisjes/en-wat-als-we-de-hulp-stoppen.html).

 

Evengoed zagen en hoorden we ook dat het ter plekke financieel steunen van een community, een duwtje in de rug geeft dat voor versnelling kan zorgen. Dat deden we door een kinderdansgroep te steunen. Twee van onze gezinnen geven al jaren microkredieten via KIVA http://nl.wikipedia.org/wiki/Kiva.

 

Na thuiskomst las ik in de Volkskrant dat een onderzoek had uitgewezen dat cash geld geven goed helpt. De Oegandese overheid gaf jongeren $400. De $400 werden tegen de verwachting in goed besteed. De meeste jongeren begonnen aan nieuwe geschoolde arbeid zoals metaalbewerking of het naaien van kleding. Ze breidden het aantal werkuren uit met 17% . Die extra uren leverden, vooral voor vrouwen, veel op en hun inkomens groeiden met 50%. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/3503019/2013/09/03/Waarom-het-beter-is-de-armen-van-de-wereld-gewoon-contant-geld-te-geven.dhtml .

 

Dat had ik vanuit mijn eigen (kennelijk toch niet zo heel meervoudig) perspectief niet gedacht. Is dat toch de manier of is het een manier om een specifieke groep in de versnelling te brengen? Ik heb een adres van mijn gids en porter in de Rwenzori mountains voor het sturen van een foto. Misschien doe ik er toch nog wat geld bij…

Dit bericht is geplaatst op donderdag 10 oktober 2013 om 11:34 onder Algemeen. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie