[pagevisual]

In Memoriam prof. dr. Henk van Dongen

Door: Gerhard Smid 

Op 9 maart 2011 kreeg ik het bericht dat Henk van Dongen is overleden. Henk werkte ooit bij Hoogovens (nu Tata). Hij zat daar in de 70’er jaren te midden van spannende experimenten met beloningsvormen, nadat hij zijn dissertatie had gemaakt over innovatie. Later was hij hoogleraar in Delft en Rotterdam. Hij was een invloedrijke docent van Sioo, onder meer als een van de ontwikkelaars van de Beroepsopleiding voor Management Consultants.

Hij heeft Sioo een tijd geleid, eerst alleen en later samen met Roel in ’t Veld. Zijn boekwerk ‘Een kwestie van verschil’ is voor veel van onze deelnemers en docenten een baken.

Henk was een markant mens. Mijn eerste kennismaking met hem is me altijd bijgebleven. Hij was aangetreden als interim-rector bij Sioo. Ik werkte net bij Sioo. Hij was er al járen docent. We hadden elkaar nog niet eerder ontmoet. Op onze afspraak kwam hij wat later dan verwacht en dat hinderde me. Zijn openingszin: “Jij kunt je goed onzichtbaar maken, dat is zeker een kwaliteit”, ontwapende me geheel. Hij had me gelijk door. Ik ga graag stilletjes achterlangs om zo te bereiken wat me voor ogen staat. Hij leerde me met andere ogen naar mezelf kijken. Ik kwam uit een andere traditie van de sociale psychologie, dan waar hij voor stond, maar dat hinderde het gesprek en de dialoog niet.

Aan Henk bleek een hele sliert interessante mensen vast te zitten, zoals Nic van Dijk, Bert Slagmolen, Alexander Maas, Katrien Termeer, Ton Voogt, Jeroen van der Zijde, Michiel Boot, Aris van Veldhuisen en Annemarie van Dongen. Veel van hen verzorg(d)en – net als Henk – mooie bijdragen aan leertrajecten van Sioo.

Henk ging fantastisch om met de international board, toen die midden jaren ’90 onze programma’s kwam beoordelen. En hij maakte ook altijd veel indruk op de deelnemers en docenten. Toen dat (weer) een keer wat ver doorsloeg, sprak hij de woorden: “We moeten weer eens nodig ont—dongesen”. Hij was zelf wars van idolatrie en ging voor de inhoud. Paradoxaal genoeg zei hij altijd: “Mijn methode is leeg”. 

Rond 1998 maakte hij zijn verbinding met Sioo veel losser. Hij trad nog wel op in een enkel programma en later kwam hij heel af en toe wel eens langs om een paar hem dierbare collega’s te groeten. Het ging moeizaam, op en af. We wisten het wel, zijn gezondheid liet hem in de steek…. Nu voor goed.

We missen hem.

Dit bericht is geplaatst op donderdag 10 maart 2011 om 13:09 onder Algemeen. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te posten.