[pagevisual]

Klaar ben je nooit!

Gastblog door: Mies de Koningalumnus van de masteropleiding Advanced Change Methodologies en opleidingscoördinator bij Avans Hogeschool. Hij vestigt zich dit najaar in New York City als managementconsultant.

Voor wie in het onderwijs werkt is het een lange en warme zomervakantie, zeker als je hem zoals ik thuis doorbrengt. Zalig. Het herinnert me aan de zomervakanties in Nederland ten tijde van mijn middelbare schooltijd; al bracht ik die voornamelijk samen met mijn zus bonen-plukkend of als afwasser door. Na een dag van zwoegen ploften wij thuis – thuis was boven het restaurant van mijn ouders – op de bank: “Eindelijk klaar” verzuchtten wij. Waarop standaard het antwoord van onze ouders – dus horecaondernemers – was: ”Klaar ben je nooit!”. Er waren immers altijd nog eieren te pellen of besteksets te poleren of vloeren te dweilen en ga zo maar door. Natuurlijk was er na een dag werken tijd voor ontspanning, maar nooit de bevrijding dat het werk echt volledig gedaan was.

Toen ik afgelopen december de masteropleiding  afrondde bij SIOO was ik ook blij om klaar te zijn. Het was een opgave om werk met studie te combineren. Dat pannetje kon nu van het vuur. Ik had van het traject genoten, maar het was ook heerlijk toen er meer rust kwam. Ik nam direct een Netflix abonnement en verloor mij in House of Cards. Ik was voorlopig ook wel even klaar met al dat geprofessionaliseer, hield ik mijzelf voor. Ik onderschatte op dat moment het effect dat de opleiding achteraf op mij zou hebben. Ik bracht steeds meer effectief een nieuw handelingsrepertoire in de praktijk en ik wist meer afstand van mijn werk te bewaren. Vernieuwingen die ook weer vragen opriepen die dankbaar beantwoord werden op studiedagen en in intervisies. Voor ik het wist dacht ik alweer na over een vervolgopleiding, en met mij meerdere van mijn oud studiegenoten.

Mijn (studie)loopbaan is vanaf de HAVO in de jaren ’90 al ingegeven door concepten als een leven lang leren en reflectieve professionaliteit. Waarbij ieder antwoord op een ontwikkelkwestie weer een nieuw vraagstuk oproept. Mijn generatie is ermee grootgebracht. Ik ben er dankbaar voor want het maakte mij beter en gelukkiger in mijn werk. Tevens zijn het deze ideeën die mij als opleider en veranderaar werk verschaffen. Het is een luxe dat we ons in deze tijd zo intensief met persoonlijke en professionele ontwikkeling bezig mogen houden. Het zijn doorlopende en door elkaar lopende processen geworden, verbonden met het leven.

Toch bekruipt mij hierbij soms een naar gevoel. “Ik ben er klaar mee” zegt een stemmetje diep in mij, “ik wil een break” of erger nog “ik ben professionaliseringsmoe”. En juist in die opdringerige behoefte om voor even klaar te zijn met het ontwikkelen van mijzelf zit iets venijnigs. In deze lange zomer vol ontspanning ligt de bezinning namelijk op de loer. Voor je het weet schiet je geest aan het zwembad of tijdens het lezen van een boek in de reflectiemodus en stuit je op gedachten die van betekenis (kunnen) zijn. Ik had toch besloten de knop om te zetten en even niet met werk bezig te zijn. Is een escape dan niet mogelijk? Klopt de claustrofobische gedachte dat de knop niet meer om kan? Geldt ook hier het adagium: “Klaar ben je nooit!”.

Ik vrees van wel. Gelukkig is de betekenis van deze woorden minder claustrofobisch dan hoe zij doorklinken in de oren van een puber die na een dag vakantiewerk bang is om wéér aan het werk gezet te worden. “Klaar ben je nooit” wijst in de horeca en de landbouw op de geruststelling dat er ook morgen weer werk te doen is, dat er geen schaarste is. Dat het tijd is om je te ontspannen zodat er later weer inspanning mogelijk is. Zo is ook het leren nooit klaar. Dat geldt evengoed voor de studenten aan de hogeschool. In september komen zij keer op keer terug met een stuk meer competentie in hun performance. Opvallend is dat veel kwartjes vallen buiten de lestijden, maar in de vakanties die velen van hen drinkend doorbrengen in Albufeira en Calella. Docenten hebben het leren niet in de hand, ook deze studenten zelf niet. Juist als we even niet met leren bezig zijn wordt leerrendement geboekt. Ik adviseer voor deze zomer lange wandelingen en series als Orange is the New Black, en daarna Suits. Het kuieren en binge-watchen ontspant, laat die kwartjes maar vallen.

Tags: , ,

Dit bericht is geplaatst op woensdag 20 augustus 2014 om 08:43 onder Advanced Change Methodologies, Algemeen, Gastblog. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie