[pagevisual]

Kloof tussen bedrijfskundige theorie en praktijk? Pleidooi voor Evidence Based Management

Door: Brechtje Kessener

Vanuit het station loop ik zo de campus van de Technische Universiteit Eindhoven op. Een slingerend pad tussen groene grasvelden op een van de weinige mooie dagen dit voorjaar. Ik ben op weg naar het voorprogramma voor de afscheidsrede van prof. dr. ir. Joan van Aken. Joan heeft een imposante titel, maar is een hele gewone, alhoewel gepassioneerde, man. Joan is docent bij mijn Sioo master Designing Complex Organizations. Hij is al een tijdje met emeritaat, maar neemt nu dan echt afscheid van zijn promotierecht.

Het voorprogramma bestaat uit een World Café over de kloof tussen theorie en praktijk in de bedrijfskunde. Hij heeft een kleine 40 mensen uitgenodigd; de ene helft bestaat uit wetenschappers – professoren Bedrijfskunde – en de andere helft uit adviseurs, managers, studenten, promovendi en mijn persoontje. Het is een mooi gezelschap bij elkaar, merendeels oudere mannen, maar ook heel wat vrouwen en jongeren. Er heerst een gemoedelijke sfeer, een beetje ‘ons kent ons’, maar er is ook voldoende interesse in de nieuwelingen; open en met belangstelling voor elkaar.

 

We beginnen met een inleiding van Eric Barends van het Centre for . Eric houdt een gloedvol betoog over de noodzaak van . Zijn stelling is dat er teveel managers en adviseurs zijn die hun handelen niet kunnen onderbouwen met wetenschappelijk onderzoek; ze doen maar wat. En – eerlijk gezegd – ik kan het niet met hem oneens zijn. Methodisch handelen is een achterliggend concept bij al onze Sioo programma’s. Daaronder verstaan we dat de deelnemer zijn eigen handelen moet kunnen verantwoorden op basis van de specifieke context, vakkennis en zijn eigen (on)mogelijkheden. Veelal vraagt dat het versterken van reflectief vermogen en het opdoen van extra vakkennis. Maar de strengheid ten aanzien van vakkennis, zoals Eric die betoogt … Is de aangehaalde kennis gevalideerd of is het gewoon een of andere goeroe die zijn mening en ervaring beschrijft?… Gezien ik ook het boek van Taleb – Ons feilbare denken – aan het lezen ben… Hoe gefundeerd is het allemaal eigenlijk? Wellicht moet het een tandje ‘strenger’? Ik neem me voor thuis verder te onderzoeken wat zijn Centre for Evidence Based Management allemaal doet. Ik begrijp dat zij in ieder geval laagdrempelige toegang geven tot een enorme database aan relevante artikelen. Toegang tot wetenschappelijke artikelen is een herkenbare hindernis voor mij en onze deelnemers, dus dat klinkt erg interessant!

Na Erics betoog begint het World Café; zes tafels met elk zo’n zes mensen. Op elke tafel een papieren tafelkleed en stiften. Volgens de uitleg mogen we in een aantal rondes aan de slag met de vragen: Wat is de aard van de kloof? Wat zijn achterliggende oorzaken? Wat zijn mogelijke oplossingsrichtingen? Wie zou wat kunnen doen? Aan mijn eerste tafeltje ontspint zich meteen een interessant gesprek. De professoren ‘trekken de schoen aan’. Ze stellen de beloningssystemen van de universiteiten – die zich vooral richten op (onleesbare en onbereikbare) publicaties – aan de kaak. Daartegenover wordt gesteld dat managers ook geen tijd nemen om de vakliteratuur te lezen. Het gesprek verschuift naar de adviseurs. Zij kunnen een soort kennismakelaarsrol vervullen! Euforie van korte duur als we bespreken dat de beloningssystemen in de (grote) adviesbureaus, die gaan voor uurtje factuurtje, deze rol wel erg minimaal maken. Ook zij lezen niet. De begeleider aan ons tafeltje maakt ter plekke een mindmap en de gesprekken gaan door, ook als we een aantal keren van tafeltje en gesprekpartners wisselen. Punten die me bijblijven zijn: De toegang tot artikelen, de rol van opleidingen, de mogelijkheden voor buitenpromovendi en de passie van de (zelfstandige) organisatieprofessional. Interessant is de stelling dat de kloof tussen de bedrijfskunde en de achterliggende meer fundamentele wetenschappen te groot is geworden. Lang gaat het gesprek over soorten onderzoek. Een pleidooi voor toegepast bedrijfskundig onderzoek resoneert sterk in de zaal. “Misschien toch een promotieonderzoek om de visie onder DCO verder te onderbouwen opzetten”, schiet door mijn hoofd. Dit pleidooi moet Joan deugd doen. Hij is al jaren pleitbezorger van ontwerpgericht onderzoek, ofwel onderzoek dat zich richt op het handelen in de praktijk en daarmee ook bewezen kennis voor de praktijk oplevert. En inderdaad, na het inventariseren van de uitkomsten van de rondes sluit Joan glimmend en duidelijk tevreden de ochtend af. Hij belooft de resultaten uit te (laten) werken en de resultaten te zijner tijd rond te sturen. Ik beloof er dán weer en wat uitgebreider over te schrijven…

Tags:

Dit bericht is geplaatst op maandag 11 juni 2012 om 10:00 onder Algemeen, Methodisch handelen, Onderzoek, Symposia en bijeenkomsten. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te posten.