[pagevisual]

Nieuw systemisch werken op het terras

Door: Brechtje Kessener

Voor mij ook een spa rood graag”, zeg ik tegen de verrassend jonge serveerster. Het is een hele warme dag, een van de eerste dit jaar. Ik zit met Leike van Oss op het terras van het buurtcafé bij mij om de hoek. Leike is druk, maar de geplande workshop voor het M&O congres van 22 juni komt rap dichterbij, dus we wilden op korte termijn afspreken. Thuis bij manlief en kinderen tijdens het eten aan het werk leek geen goed idee, vandaar dat we ons ‘terugtrekken’ om op het terras wat te eten en te werken.

Dat ‘nieuwe werken’ past mij wel. De grens tussen werk en privé verdwijnt inderdaad, maar ik vind dat wel prettig, mijn regelruimte is zo een stuk groter. Die grenzen zijn sowieso wel intrigerend. Zo is Leike niet in dienstverband van Sioo en dus formeel geen collega, maar in zienswijze en wijze van werken is ze zeker een deel van de Sioo gemeenschap. Naast de M&O (Hoe verschillende systeemdefinities verschillende belangen belichten) trekken we nu ook samen op voor de Studieweek Systemen en het programma Designing Complex Organizations. In termen van DCO zouden we zeggen: In de politieke machtsstructuur liggen de systeemgrenzen anders dan in de technische werkstructuur en de culturele betekenisstructuur. Gemeenschappelijke delers zijn het , veranderen en organiseren.

Vandaag dus aan het werk voor de M&O workshop. Dat wordt een soort voorproefje op de systeemweek van augustus. Leike heeft een tijdslijn gemaakt van de stromingen in systeemdenken. Ze legt me uit hoe zij de verschillen tussen de complex deterministische en adaptieve systemen duidt. Samen vullen we het overzicht verder aan. We besluiten de meer psychologische en spirituele stromingen ook op te nemen, op hoofdlijnen. De organisatiekundige stromingen moeten de hoofdmoot blijven vormen. We kiezen ervoor de grondleggers in het schema te plaatsen. Die zijn nog wel redelijk eenduidig te plaatsen. De meer actuele denkers en auteurs baseren zich vaak op meerdere stromingen en zijn lastiger te positioneren. Als we voorlopig tevreden zijn en afspraken hebben gemaakt over wat we nog moeten uitzoeken om het overzicht af te maken, vraagt Leike: “En wat gaan we nu dan 22 juni doen?”

Lastig van een congresworkshop is dat je niet weet wie er aan je workshop deelnemen en dat je maar heel weinig tijd hebt: de rondes zijn vijf kwartier en daar lijkt de looptijd bij inbegrepen. Het hele overzicht is dus echt teveel van het goede; dan zijn wij de hele tijd aan het woord. Maar – zo vinden we beiden – een workshop moet ook iets nieuws te brengen hebben – wij houden in ieder geval niet van workshop met alleen maar zelfwerkzaamheid! “Als we nu eens een vereenvoudigde versie maken en de beelden/modellen/auteurs die de deelnemers kennen interactief er binnen plaatsen?” Goed idee! Dan sluiten we aan bij het kennisniveau van de deelnemers en brengen we hen iets nieuws. Door er een aantal te plotten kunnen we ook de spanningen tussen de verschillende stromingen zichtbaar maken en duiden. Tegelijkertijd toetsen en verrijken wij ons overzicht en is het dus ook voor onszelf leuk en interessant om te doen!

En zo zal geschieden…Toch mooi wat je op een terras, onder genot van een drankje, zalm en asperges kan bereiken…

Tags: , , ,

Dit bericht is geplaatst op donderdag 31 mei 2012 om 12:00 onder Algemeen, Organisatieontwerp, Symposia en bijeenkomsten, Systeemdenken. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

1 reactie op “Nieuw systemisch werken op het terras”

Jan Boelo zegt:

juni 1st, 2012 at 12:29

Ondertussen in de organisatie……is dit nu een voorbeeld van het Gerekte Nu?

Geef een reactie