[pagevisual]

Wat voor zorgverlener bent ú?

Door: Marguerithe de Man

Voor mij persoonlijk gaat bemoeienis met zorg, op dit moment gelukkig niet verder dan een bezoek aan de huisarts of het kiezen van de juiste zorgverzekeraar en dat geldt, gelukkig, voor velen onder ons. Maar de verhalen van mensen met, zieke partners, oudere ouders of grootouders die in het ‘zorgcircus’ belanden en zich met veel moeite een weg banen via verwijzingen, doorverwijzingen en terugverwijzingen, zijn talloos. Dat is wat ik ook zie bij mijn eigen ouders, trage procedures, lang wachten en veel onduidelijkheid. En luister maar eens op, bijvoorbeeld, verjaardagsfeestjes! De klachten zijn niet van de lucht en we weten allemaal dat dit niet is wat we willen maar we weten niet goed hoe het beter kan.

Maar … luister ook eens naar de grote groep werkers in de zorg. Ook zij zien dat de vragen in de zorg complexer worden. Mensen worden steeds ouder en ook mondiger. We eisen met zijn allen steeds meer kwaliteit, maatwerk en onafhankelijkheid. Het aantal organisaties dat betrokken is bij zorg is groot: GGD, huisartsen, maatschappelijke organisaties, zorgverzekeraars, maar ook gemeentes en sportclubs. Stuk voor stuk doen deze organisaties hun best. En de mensen in deze organisaties werken zich een slag in de rondte. Dus niets ten nadele van deze harde werkers! Zij willen het ook graag anders, maar lopen tegen de grenzen op.

En iedereen is het erover eens:  ‘’ is  noodzakelijk. Het is  beter  om uit te gaan van de vragen van ‘groepen van zorgvragers’, dan een aanbod te formuleren vanuit één autonome organisatie. Maar dat vraagt dat zorgaanbieders gaan samenwerken met elkaar. En hoe bereiken we dat organisaties zich met elkaar gaan verbinden om zo’n ‘zorggroep’ te faciliteren met een vraaggedreven aanbod? Er bestaat een variëteit aan belangen, aan mensen, aan organisatieculturen, aan ambities; het belang van een medisch specialist is echt anders dan dat van een huisarts, een bestuurder van een verzorgingshuis, een manager van een gezondheidscentrum. De wens om risico’s te beheersen kan op gespannen voet staan met de wens van een andere partij om, onbevangen, nieuwe mogelijkheden te onderzoeken.

 Het bij elkaar brengen én houden van de diversiteit aan belangen, mensen en organisaties is een uitdaging. Het doet een beroep op ons vermogen om te gaan met complexiteit, ambiguïteit en onzekerheid. Dat vraagt een andere insteek dat de klassieke methoden en beproefde concepten. Pieterjan van Delden schreef een prachtig proefschrift over samenwerken in de publieke . Waarvan ik merk dat zijn model en analyse direct aanslaat bij professionals in de publieke bezig met grensoverschrijdend samenwerken. Dat proefschrift en de vele andere literatuur geeft inzicht en handvatten, maar tussen weten en doen  en kunnen doen gaapt een kloof. (een kenniscentrum voor langdurige zorg) en Sioo hebben de handen in elkaar geslagen en ontwikkelden een programma voor professionals in de zorg die willen werken aan samenwerkingsvraagstukken, die zien dat een andere aanpak noodzakelijk is; innovatieve en onderzoekende professionals, dus. Die in een leeromgeving  met collega’s en deskundigen willen werken aan hun samenwerkingsvraagstuk en die op zoek zijn naar een ruimte naast de complexiteit van de samenwerking waar ze middenin zitten om  die te onderzoeken en erop te reflecteren en daardoor tot ander handelen te komen, waardoor er een samenwerking gaat ontstaan met meerwaarde voor de maatschappij.

 Bent u zo’n professional? Neem dan contact op, dan ga ik graag met u in gesprek!

Tags: , , ,

Dit bericht is geplaatst op donderdag 10 februari 2011 om 13:59 onder Algemeen, Zorg. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te posten.