[pagevisual]

What’s in a name? Designing Complex Organizations, Master in de Organisatiekunde!

Door: Brechtje Kessener

Regelmatig beland ik in de discussie of ‘Designing Complex Organizations*’ nu eigenlijk wel een goede naam is. Recent werd het ook binnen Sioo opnieuw ter discussie gesteld. Reden genoeg om dit nog eens goed te onderzoeken en definitief te kiezen …

Waar de commotie vandaan komt snap ik wel. Je kan ‘Designing Complex Organizations’ op veel verschillende manieren lezen. De letterlijke vertaling is natuurlijk ‘Ontwerpen van complexe organisaties’. Het roept soms onbedoelde associaties op, want wie wil er nu ingewikkelde organisaties ontwerpen? Dat kan toch nooit de bedoeling zijn? De geijkte tegenwerping is dan: waarom niet Designing Simple Organizations? Daarnaast krijgt ‘ontwerpen’ nog vaak de connotatie van opgelegde veranderingen en de blauwdruk-veranderstrategie. Dan vergeten ze dat ontwerpen ook iteratief en participatief kan! Dat ‘complex’ ook nog een vakterm is die refereert aan de mate van variëteit in de organisatie en/of omgeving, is voor veel mensen natuurlijk niet bekend. Ook onbekend is dat Designing Complex Organizations de titel is van het, voor het vakgebied belangrijke, boek van Galbraith.

Dat maakt de naam ‘Designing Complex Organizations’ dus helder voor de mensen die al in het vak zitten, maar lastig voor velen die nog niet in het vak zitten. En dan is het de vraag of dat erg is?

Ik ben eens gaan navragen bij de deelnemers van DCO. Zij geven aan dat ze – zeker nu ze bezig zijn met het programma – de titel erg passend vinden. En “… als ik mensen vertel over het programma, moet ik altijd wat extra’s uitleggen – en dat is juist wel leuk!”. Zij raden me aan de naam te handhaven.

Vervolgens heb ik overlegd met de collega’s over de wervingskracht van de titel. In het algemeen krijgen we veel deelnemers via-via, op doorverwijzing van oud-deelnemers. De mensen die worden doorverwezen door oud DCO’ers, krijgen al toelichting op het programma en weten daarom vrij goed waar de naam voor staat. Mensen die naar Sioo in het algemeen worden doorverwezen, kijken vaak naar meer opleidingen. Als ze vooral geïnteresseerd zijn in een másteropleiding, dan bekijken ze alle drie de masters – ongeacht de naam. Voor de doorverwezen potentiële deelnemers is de naam dus niet meteen van belang. De naam is dus vooral van belang voor de mensen die Sioo niet kennen en wel op zoek zijn naar een goed programma. Voor hen zou DCO dus ook vindbaar moeten zijn op google. ‘Designing Complex Organizations’ is dan natuurlijk geen zoekterm …

Ook zijn er praktische afwegingen bij het wijzigen van een naam. Denk aan de kosten voor drukwerk, de bekendheid die DCO toch al heeft opgebouwd, et cetera. Uiteindelijk kwamen we erop uit dat de ‘header 1’(de titel) er weliswaar toe doet, maar dat ‘header 2’ ook veel uitmaakt. Dus een goede, verklarende subtitel zou voor de vindbaarheid van DCO op het internet al veel helpen … Daar dan over brainstormen … Een subtitel die de lading dekt, goed verklaart wat voor programma het is en makkelijk te vinden is voor mensen die willen leren hoe zij organisaties goed kunnen inrichten … Wat kan dat anders zijn dan ‘master in de ’!

Zo gezegd zo gedaan: de ondertitel is al doorgevoerd. DCO heet voortaan:

Designing Complex Organizations; Master in de organisatiekunde.

 

*Voor de mensen die het niet kennen: Designing Complex Organizations (DCO) is een masterprogramma bij Sioo.

Tags: ,

Dit bericht is geplaatst op maandag 5 december 2011 om 13:12 onder Algemeen, Designing Complex Organizations, Organisatiekunde. U kunt de reacties volgen via de RSS 2.0 RSS-feed. U kunt een reactie achterlaten of een link op uw eigen website plaatsen.

Geef een reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te posten.